กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย Jane Translate
บทที่ 57: คัมภีร์วัฏสงสารร้อยชาติ ชาติหน้าข้าทุ่มหมดหน้าตัก!
“ช่างน่าโมโหเสียจริง!”
ภายในห้วงความว่างเปล่าอันไม่ทราบว่าอยู่แห่งใด
เสียงสบถอย่างหัวเสียพลันดังขึ้น
จากนั้น
แสงสีทองกลุ่มหนึ่งพลันระเบิดออก กลายเป็นจุดแสงสีทองลอยละล่องทั่วฟ้า ก่อนจะค่อยๆ รวมตัวกันเป็นคัมภีร์โบราณเล่มหนึ่ง
คัมภีร์เล่มนั้นมีสีขาวดุจหยกทั้งเล่ม บนปกสลักอักษรโบราณขนาดใหญ่ห้าตัวว่า—คัมภีร์วัฏสงสารร้อยชาติ
หน้าคัมภีร์พลิกไหวขึ้นเองทั้งที่ไร้ลม ก่อนจะค่อยๆ เปิดออก
ตัวอักษรแน่นขนัดผุดขึ้นราวกับมีชีวิต ทุกตัวอักษรล้วนหมุนเวียนด้วยแสงสีทองจางๆ และแผ่กลิ่นอายเก่าแก่ลึกลับออกมา
“บันทึกการเวียนว่ายกลับชาติมาเกิดครั้งนี้”