บทที่ 49: นายน้อย ข้ากำลังฝันอยู่หรือ?

บทที่ 49: นายน้อย ข้ากำลังฝันอยู่หรือ?

เฉินฉางชิงก้มมองเด็กสาวในอ้อมแขนที่ร้องไห้จนตัวสั่น ภายในใจก็อดทอดถอนใจและสงสารนางไม่ได้

หนึ่งล้านปีก่อน

หลังเพิ่งได้ตำแหน่งเทพบุตร เขากำลังฮึกเหิม มองลงมายังเหล่าวีรชนทั้งหลาย

ในเวลานั้น หลินหว่านเอ๋อร์ยังเป็นเพียงเด็กสาวตัวน้อยที่มัดผมหางม้า นางกอดกระบี่คุกเข่าอยู่เบื้องหน้าเขาและกล่าวว่า “ข้าปรารถนาจะติดตามเทพบุตร”

เดิมทีเขาคิดว่านั่นเป็นเพียงการติดตามตามปกติ ทว่าเด็กสาวผู้นี้กลับติดตามเขาจริง ๆ ตั้งแต่อายุสิบสามจนถึงสิบแปดปี จากตระกูลเฉินไปยังแดนลับ จากดินแดนทางใต้ไปจนถึงดินแดนทางเหนือ

วันที่ศิลาต้นกำเนิดเทพถูกผนึก

นางยืนอยู่ท่ามกลางฝูงชน มิได้ร้องไห้ เพียงกัดริมฝีปากแน่นอย่างดื้อรั้น ดวงตาแดงก่ำราวกับกระต่าย

เฉินฉางชิงคิดว่า บางทีนั่นอาจเป็นการจากลาชั่วนิรันดร์