บทที่ 42: บรรพชนแห่งแดนจักรพรรดิมหาปราชญ์ถูกบีบให้ต้องเชิญศาสตราจักรพรรดิ!

บทที่ 42: บรรพชนแห่งแดนจักรพรรดิมหาปราชญ์ถูกบีบให้ต้องเชิญศาสตราจักรพรรดิ!

ห้วงดาราทั้งผืนตกอยู่ในความเงียบงันราวกับความตาย ณ ขณะนี้

บรรพชนสมุทรโลหิตคุกเข่าอยู่กลางความว่างเปล่าทั้งร่าง ขณะที่ศีรษะส่งเสียงอื้ออึงไม่หยุด

เขาสัมผัสได้ถึงพลังลึกลับที่กดทับร่างกาย ทำให้ไม่อาจต่อต้านได้โดยสิ้นเชิง ดวงตาจึงเผยแววเลื่อนลอยและไม่เข้าใจออกมา

เขาบ่มเพาะพลังมาหลายปี ก้าวเข้าสู่แดนจักรพรรดิมหาปราชญ์ขั้นเก้าแล้ว ห่างจากกึ่งจักรพรรดิเพียงก้าวเดียว อีกทั้งพลังต่อสู้ยังจัดอยู่ในระดับแนวหน้าของพิภพต้าฮวง

ทว่าเมื่อครู่นี้ เขากลับรู้สึกราวกับทั้งฟ้าดินกดทับลงบนบ่า พลังลึกลับนั้นแข็งแกร่งจนไม่อาจต่อต้านได้แม้แต่น้อย

มิใช่เพียงเขาเท่านั้น

แม้แต่เซวี่ยอู๋โยวก็ยังมึนงง

ผู้อาวุโสแดนราชันมหาปราชญ์ทั้งสามคนที่กระเด็นถอยออกไปพร้อมบาดเจ็บสาหัส ต่างก็มึนงงไม่แพ้กัน