บทที่ 37: กาลเวลาล่วงผ่านล้านปี ผู้คนและสรรพสิ่งเปลี่ยนผัน! ทายาทของคนคุ้นเคยในอดีต?

บทที่ 37: กาลเวลาล่วงผ่านล้านปี ผู้คนและสรรพสิ่งเปลี่ยนผัน! ทายาทของคนคุ้นเคยในอดีต?

เขตอสูรเทือกเขาใต้ ภายในรังมังกรอันสูงตระหง่านดุจเสาค้ำฟ้าแห่งหนึ่ง

มังกรยักษ์ทองชาดตัวหนึ่งขดกายอยู่ในส่วนลึกของรังมังกร กลิ่นอายมังกรรอบกายแผ่กว้างดุจคลื่นสมุทร กระทั่งห้วงมิติยังถูกแรงกดดันนั้นบดขยี้จนแตกร้าวทีละชุ่น

ดวงตาทั้งสองของมันราวกับดวงตะวันเจิดจ้าที่กำลังลุกไหม้ เพียงลืมตาขึ้นก็ทำให้รังมังกรทั้งรังสั่นสะเทือน

“ตระกูลเฉิน... เทพบุตรไร้พ่ายเมื่อครั้งล้านปีก่อน... กายาปฐมโกลาหล...”

เสียงทุ้มหนักและหยาบกร้านดังก้องอยู่ภายในรังมังกร

ในดวงตามังกรของมังกรยักษ์ทองชาดปรากฏแววสนใจเยี่ยงมนุษย์ “ข้าอยากเห็นนักว่า ระหว่างกายาปฐมโกลาหลของเขากับสายเลือดมังกรบรรพชนขั้นสมบูรณ์ของข้า สิ่งใดจะทรงอานุภาพกว่ากัน”