เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย Jane Translate
บทที่ 27: วาจาเป็นกฎ เพิ่มปัญญาหยั่งรู้ให้บิดามารดาโดยตรงได้หรือ?
“ฉางชิง พวกเจ้าสามคนในครอบครัวไม่ได้พบกันมานานแล้ว สนทนารำลึกความหลังกันให้ดี”
เฉินฮ่าวเทียนโบกมือ บนใบหน้าปรากฏรอยยิ้มอันเปี่ยมด้วยความยินดี “พอดีข้ายังมีเรื่องต้องจัดการอยู่ จึงไม่ขอรบกวนพวกเจ้าแล้ว”
กล่าวจบ
เขาก็ไม่รอให้เฉินฉางชิงตอบ หันกายก้าวจากไปทันที
ทว่าเพิ่งเดินไปได้ไม่กี่ก้าว เฉินฮ่าวเทียนก็พลันหันกลับมาอีกครั้ง สายตาจับจ้องเฉินฉางชิง มุมปากกระตุกเป็นรอยโค้งอันมีนัยลึกซึ้ง “เจ้าหนู หากต่อไปมีแผนการใด ก็จงมาปรึกษาข้าได้ทุกเมื่อ”
“ตระกูลเฉินหลบเร้นจากโลกภายนอกมานับล้านปีแล้ว ฟ้าของพิภพต้าฮวงแห่งนี้ก็ควรเปลี่ยนแปลงเสียที”
สิ้นเสียงกล่าว เงาอาภรณ์สีม่วงวูบหนึ่ง ร่างของเขาก็หายลับไปในความว่างเปล่า
เฉินฉางชิงมองไปยังทิศทางที่บรรพชนผู้ยิ่งใหญ่จากไป ความอบอุ่นสายหนึ่งพลุ่งขึ้นในใจ
หากมิใช่เพราะบรรพชนผู้ยิ่งใหญ่ เขาคงไม่ได้กลับมาพบหน้าพ่อแม่อีกครั้ง