กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
⬢⬢⬢
ตอนที่ 288 แม่ทัพเหมันต์
นี่ก็เข้าเดือนเมษายนแล้ว หิมะหยุดตกไปได้สักพักใหญ่
ทว่าแท่งแก้วสีแดงของเทอร์โมมิเตอร์ยังคงค้างอยู่ที่ขีดลบสิบองศาเซลเซียส ไม่ขยับเขยื้อนแม้แต่น้อย
หยาดน้ำแข็งที่ห้อยอยู่ใต้ชายคาดูราวกับกริชผลึกใส อันที่ยาวที่สุดนั้นยาวถึงครึ่งฟุต
แสงแดดเล็ดลอดผ่านช่องว่างของก้อนเมฆลงมาเป็นครั้งคราว แต่กลับไม่นำพาความอบอุ่นใด ๆ มาให้
ทำได้เพียงทำให้พื้นหิมะสะท้อนแสงจ้าจนแสบตา จนคนมองแทบจะลืมตาไม่ขึ้น
น้ำขิงยังคงมีแจกจ่ายให้ตามปกติทุกวัน แต่ก็ไม่อาจต้านทานความหนาวเหน็บของอากาศเช่นนี้ได้