กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
⬢⬢⬢
ตอนที่ 160 หากใครคนนั้นเป็นดั่งสายรุ้ง เมื่อพบพานจึงรู้ว่ามีอยู่
หลังได้รับอนุญาต เขาก็ขับรถวนรอบมหาวิทยาลัยแพทย์อีกหนึ่งรอบ
เวลาของรอบนี้ผ่านไปเร็วกว่าก่อนหน้านี้เสียอีก
เมื่อจอดรถที่หน้าประตูมหาวิทยาลัยแพทย์ เฮ่อเยี่ยนโจวก็ไปส่งเธอถึงหน้าอาคารหอพัก
อวี้เฟยกอดเขา “ขับช้า ๆ ตอนกลับด้วยนะ”
“ได้”
หลังผละออกจากกัน เธอเดินไปไม่กี่ก้าว เห็นว่าเขายังยืนอยู่ที่เดิมจึงเรียกเบา ๆ ว่า “กลับไปได้แล้ว”
เฮ่อเยี่ยนโจวยิ้มบาง ๆ “เธอเข้าไปแล้วฉันค่อยไป”
ขอแค่มองเธอเพิ่มอีกสักแวบ ต่อให้มีเวลาเพียงสิบกว่่าวินาทีก็ยังดี