เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
⬢⬢⬢
ตอนที่ 151 กลับบ้าน
ไม่นานนัก อวี้เฟยและอ้ายเยียนเยียน รวมถึงคนอื่น ๆ ซึ่งรวมถึงเจียงไห่ด้วย ต่างก็เก็บข้าวของกันเกือบเสร็จเรียบร้อยแล้ว
ในขณะที่กำลังจะลงไปชั้นล่าง เหอหนิงก็หันหลังกลับไปที่ห้องของตัวเองกะทันหัน
ลู่ซวินยังคงยืนอยู่ที่เดิม เมื่อเห็นเหอหนิงกลับมา เขาก็มีสีหน้าเหมือนอยากจะพูดอะไรบางอย่างแต่ก็หยุดไว้
เหอหนิงไม่ได้มองเขา เพียงแค่เก็บกล่องแก่นผลึกใบนั้นเข้ามิติไป และหยิบซาลาเปาสองลูกที่เริ่มเย็นชืดบนโต๊ะขึ้นมาด้วย
เมื่อเดินมาถึงหน้าประตู จู่ ๆ ก็นึกเรื่องหนึ่งขึ้นมาได้
เธอแบมือออกไปทางชายหนุ่ม “ลูกอม”
ลู่ซวินชะงักไปครู่หนึ่ง เขาจ้องมองมือที่มีรอยด้านบาง ๆ ตรงปลายนิ้วของเหอหนิงแล้วหลุดยิ้มออกมา
เขาหยิบกล่องพลาสติกใสออกมาจากมิติ ข้างในนั้นเต็มไปด้วยลูกอม มีทั้งรสผลไม้และรสนม