กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
⬢⬢⬢
ตอนที่ 140 คลังเสบียงเมืองหมิง (หก)
ลู่ซวินหลับตาพิงโซฟา นิ้วมือที่เห็นข้อกระดูกชัดเจนเคาะจังหวะไปเรื่อย ๆ
จนกระทั่งเสียงฝีเท้าดังขึ้น เสียงเคาะนั้นจึงหยุดลง
“พี่รอง พี่ห้าให้คุณไปหาหน่อยครับ”
ไอ้หน้าบากโบกมือ “ตอนนี้ไม่ว่าง”
ผู้เฝ้าประตูถูกสะกดจิตไว้ ในเวลานี้เขาไม่บรรลุเป้าหมายก็จะไม่ยอมเลิกรา “พี่ห้าบอกว่าคุณต้องไปให้ได้ ไม่อย่างนั้นต้องเสียใจแน่”
ไอ้หน้าบากมองลู่ซวินอย่างลังเล พอดีกับที่สบตากับเขาเข้าพอดี
ดวงตาที่ปิดอยู่ไม่รู้ว่าลืมขึ้นมาตั้งแต่เมื่อไหร่ ตอนนี้กำลังจ้องมองเขาเขม็งโดยไม่กะพริบตา
“พอดีผมก็อยากเดินเล่นเหมือนกัน งั้นพาผมไปด้วยได้ไหม?”