กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
⬢⬢⬢
ตอนที่ 122 สวนสัตว์หยางเฉิง (หก)
ในมือของมันยังถือไม้ไผ่เอาไว้หนึ่งลำ
แพนด้าเดินเนิบนาบไปหยุดอยู่ตรงกลางภายใต้สายตาของทุกคน ร่างกายอันอวบอ้วนของมันขวางกั้นทั้งสองฝ่ายเอาไว้
อินทรีหงอนสะบัดปีก “ลมอะไรหอบเจ้าตัวขี้เกียจอย่างเจ้ามาที่นี่ได้?”
หลังวันสิ้นโลก จำนวนครั้งที่แพนด้าขยับตัวนับได้ด้วยนิ้วมือ แม้แต่ตอนต่อสู้ ส่วนใหญ่ก็เป็นฝ่ายคนอื่นที่บุกมาหาถึงที่ มันไม่เคยลงมือเองเลยสักครั้ง
ก่อนหน้านี้ สัตว์กลายพันธุ์กลายเป็นศพหลายตัวต่างคิดว่าแพนด้าเป็นพวกอ่อนแอ จึงพากันมองว่ามันเป็นเป้าหมายการล่าอันดับหนึ่ง ผลลัพธ์คือไม่มีใครรอดชีวิตกลับไปได้เลยสักตัว