กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
⬢⬢⬢
ตอนที่ 93 ผลประโยชน์ต้องมาก่อน
หมาป่าเฒ่าเองก็เห็นเช่นกัน เขาถอนหายใจเบาๆ “ในฐานทัพมีคำสั่งห้ามเพียงแค่การทะเลาะวิวาทและปล้นชิงเท่านั้น ส่วนเรื่องอื่นตราบใดที่เป็นความสมัครใจของทั้งสองฝ่าย ก็ไม่มีใครมาสนใจหรอก”
เหอหนิงเดินไปที่แผงขายเด็กคนนั้นแล้วกวาดสายตามองขึ้นลง เสื้อผ้าของทั้งสามคนสกปรกจนมองไม่เห็นสีเดิม ร่างกายผอมแห้งจนไม่รู้ว่ามีเนื้อหนังเหลืออยู่กี่ขีด สีหน้าดูไร้ความรู้สึกแต่กลับมีความปรารถนาที่จะมีชีวิตรอดอย่างแรงกล้า
“เป็นลูกแท้ๆ หรือเปล่า?”
ชายคนนั้นที่ก้มหน้าอยู่รีบเงยหน้าขึ้นทันทีที่ได้ยินคำถามของเหอหนิง
การแต่งกายที่สะอาดสะอ้านและสีหน้าที่มีเลือดฝาด ทำให้คนกลุ่มนี้ดูออกทันทีว่าเป็นคนที่มีฐานะหรือมีอำนาจ