เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
⬢⬢⬢
ตอนที่ 73 การตื่นขึ้น
ผ่านไปอีกสามวัน เจียงซิงเหย่ยังคงไม่ฟื้น อุณหภูมิร่างกายยังคงสูงจนน่าตกใจ ไม่ว่าจะใช้วิธีลดไข้ทางกายภาพหรือใช้ยาก็ไม่เห็นผลแม้แต่น้อย
ตลอดสามวันนี้ นอกจากเวลาทานอาหารแล้ว อ้ายเยียนเยียนแทบจะเฝ้าอยู่ข้างกายเจียงซิงเหย่ตลอดเวลา หากง่วงจนทนไม่ไหวจริงๆ ก็จะฟุบหลับไปข้างเตียงครู่หนึ่ง
เธอไม่ได้นับละเอียดนัก แต่เวลานอนรวมกันทั้งหมดน่าจะไม่เกินสิบชั่วโมง
ทุกวันอ้ายเยียนเยียนจะแช่น้ำพุวิญญาณให้เขา วันละสามครั้งเช้ากลางวันเย็น ครั้งละประมาณครึ่งชั่วโมง นอกจากนี้ทุกสองชั่วโมงเธอยังป้อนน้ำพุวิญญาณที่อุ่นแล้วให้เจียงซิงเหย่อีกหนึ่งแก้ว
ส่วนวิธีการป้อนนั้น เหอหนิงและคนอื่นๆ ไม่รู้เลย เพราะทุกครั้งอ้ายเยียนเยียนจะไล่ทุกคนออกไปและปิดประตูไว้
“ทำไมยังไม่ฟื้นอีกนะ…”
ทั้งที่ลมหายใจนุ่มนวลสม่ำเสมอ บาดแผลก็สมานตัวจนหายสนิทแล้ว แต่เขากลับยังคงหลับใหลไม่ยอมตื่น
นับจากครั้งล่าสุดที่อ้ายเยียนเยียนฟื้นขึ้นมาก็ผ่านไปเกือบยี่สิบชั่วโมงแล้ว ความง่วงงุนเข้าจู่โจม เธอไม่ได้ฝืนทน ลุกขึ้นป้อนน้ำพุวิญญาณให้เขาหนึ่งแก้ว จากนั้นยกมือขึ้นลูบหว่างคิ้วที่ขมวดมุ่นของเขาให้คลายออก ก่อนจะฟุบลงข้างเตียงแล้วหลับตาลง