กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
⬢⬢⬢
ตอนที่ 57 เฝ้ายามกลางคืน
หลังฉีซิ่นยื่นมือรับยาแก้หวัดมา เขาก็กล่าวขอบคุณซ้ำแล้วซ้ำเล่า จากนั้นจึงหยิบยาในปริมาณที่เหมาะสมตามที่ระบุไว้บนฉลาก วางลงในมือของเจียงซิงเหย่
“คุณชาย กินแล้วอาจจะง่วงนิดหน่อย นี่เป็นอาการปกติ”
เจียงซิงเหย่จ้องฉีซิ่นเขม็งอยู่นาน
ใบหน้าสี่เหลี่ยมตรงไปตรงมาและหนักแน่น กับเครื่องหน้าที่เฉียบคมของเขา เห็นชัดว่าควรเป็นคนสุขุมเด็ดขาด แต่กลับเหมือนแม่บ้านแก่ ๆ ที่คอยจัดการทุกเรื่องเสียอย่างนั้น
เมื่อก่อนก็เป็นแบบนี้ คอยตามหลังเขาพลางบ่นไม่หยุด
อย่างเช่น “คุณชาย ถึงเวลากินข้าวแล้ว” หากเขาไม่กิน ฉีซิ่นคนนี้ก็สามารถเข้าครัวทำอาหารแล้วเอามาวางตรงหน้าเขาได้ทันที