กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
⬢⬢⬢
ตอนที่ 42 เชือดไก่ขู่ลิง (ตอนจบ)
เขาสั่นเทาหันศีรษะกลับไปมอง สิ่งที่ปรากฏแก่สายตาคือหัวสุนัขขนาดมหึมา
ดวงตาสีเทาอมฟ้าคู่หนึ่งกำลังจ้องมองลงมาที่เขาด้วยความเย็นชา ดูแคลน และไร้ซึ่งความรู้สึกใด ๆ
เขา...เขาลืมไปได้อย่างไรกันว่าคนกลุ่มนี้ฝึกสัตว์กลายพันธุ์เอาไว้ถึงสองตัว
ต้าพั่งงับเข้าที่คอเสื้อของซุนหางแล้วคาบตัวเขาขึ้นมา ก่อนจะเดินผ่านฝูงชนไปหาเหอหนิงอย่างเชื่องช้า
“ไม่ ไม่เอา! ฉันผิดไปแล้ว ฉันรู้ว่าฉันผิดไปแล้ว ได้โปรดปล่อยฉันไปเถอะ”
เมื่อเห็นเหอหนิงยังคงนิ่งเฉย ซุนหางจึงหันไปมองคนที่มาพร้อมกับเขา “ช่วยฉันด้วย เร็วเข้า ช่วยฉันด้วย!”
คนเหล่านั้นกลั้นหายใจ ไม่กล้าขยับเขยื้อนแม้แต่น้อย ในใจต่างก่นด่าซุนหางไม่หยุดที่ทำให้พวกเขาต้องมาซวยไปด้วย