เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
⬢⬢⬢
ตอนที่ 3 ตุนเสบียง (ตอนต้น)
หลังจากอิ่มหนำสำราญ พวกเธอก็ตัดสินใจอาบน้ำชำระร่างกายและจัดข้าวของกันก่อน
เมื่อกลับมาที่ห้องนั่งเล่นอีกครั้ง เหอหนิงจึงบอกพวกเธอว่าเธอได้ทำการทดลองเพื่อพิสูจน์ว่ามิติของเธอมีฟังก์ชันรักษาความสดหรือไม่
ทั้งสองคนได้ยินดังนั้นก็อดรู้สึกประหม่าขึ้นมาไม่ได้
เหอหนิงยิ้มแล้วปลอบใจว่า “อย่างมากก็แค่ตุนอาหารที่มีวันหมดอายุนานๆ เอาไว้ การที่มีมิติที่มาพร้อมกับแหล่งน้ำได้ก็นับว่าโชคดีมากแล้ว”
ถึงจะเป็นอย่างนั้น ในใจของทั้งสามคนก็ยังคงภาวนาเงียบๆ ขออย่าให้น้ำแข็งละลาย
เหอหนิงหยิบน้ำแข็งออกมาจากมิติ น้ำแข็งยังคงแผ่ไอเย็นออกมา
อ้ายเยียนเยียนเห็นดังนั้นก็อดไม่ได้ที่จะพูดว่า “ดีจัง ฉันไม่ต้องกินบิสกิตอัดแท่งรสชาติแย่ๆ แล้ว!”
ความดีใจบนใบหน้าของอวี้เฟยก็เห็นได้ชัดเจนเช่นกัน “ของกินน่ะยังพอว่า แต่พวกเธอเคยคิดถึงของใช้สำหรับผู้หญิงบ้างไหม? วันหมดอายุมันไม่ได้นานขนาดนั้นนะ”