เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย Aphun-Tran
บทที่ 100 - เสียงตวาดก้องกังวาน นักบุญถูกกักบริเวณหมื่นปี!
ริมฝั่งแม่น้ำฮวงโห กาลอวกาศควบแน่นกลายเป็นน้ำแป้งเดือดพล่านไปแล้ว
เจตจำนงของสี่นักบุญแห่งวิถีสวรรค์ปะทะกัน ณ ที่แห่งนี้ มิใช่การบดขยี้อีกต่อไป หากแต่คือการดับสูญสลาย
รากฐานแห่งกฎเกณฑ์ของทั่วทั้งโลกบรรพกาล กำลังถูกพลังอำนาจนี้ฉีกกระชากทีละคืบทีละนิ้ว ส่งเสียงคร่ำครวญอย่างไม่อาจแบกรับไหว
เงาร่างแห่งธรรมของหยวนสื่อเทียนจุนครอบคลุมผืนฟ้า ทุกหนแห่งที่แสงเซียนอวี้ชิงสาดส่อง ระเบียบของสรรพสิ่งล้วนบิดเบี้ยวไปหมด
เพลิงโทสะของเขาหาได้จำกัดอยู่เพียงแค่ทงเทียนไม่ ทว่ากวาดสายตาไปยัง "ตัวแปร" ทั้งหมดที่อยู่ในสายตา
"หนี่วา! เจ้าเป็นพระมารดาแห่งเผ่าพันธุ์มนุษย์ สมควรต้องสั่งสอนให้มนุษย์คล้อยตามลิขิตสวรรค์ มิใช่ปล่อยให้พวกเขาฝืนลิขิตสวรรค์เช่นนี้!"
"เจี้ยหยิ่น จุ่นถี! ที่นี่คืออาณาเขตทิศบูรพา ถึงคราวพวกเจ้ามาทำตัวกำเริบเสิบสานตั้งแต่เมื่อใด! หากยังไม่ล่าถอยไป อย่าหาว่าข้าคิดบัญชีพวกเจ้าไปด้วย!"
ทุกถ้อยคำของหยวนสื่อเทียนจุน กลายสภาพเป็นบัญญัติสวรรค์ ฟาดกระหน่ำลงบนรากเหง้าของโลกใบนี้