บทที่ 92 - ทะเลโลหิตหายไปแล้ว หมิงเหอเหล่าจู่ล้มละลายทันควัน!

บทที่ 92 - ทะเลโลหิตหายไปแล้ว? หมิงเหอเหล่าจู่ล้มละลายทันควัน!

ทะเลโลหิตแห่งแดนยมภพ

ที่แห่งนี้คือแหล่งรวมความมืดมนและสิ่งโสมมแห่งพิภพดึกดำบรรพ์ ซึ่งแปรสภาพมาจากโลหิตโสโครกตรงสะดือของมหาเทพผานกู่หลังการเบิกฟ้า

กาลเวลาผ่านพ้นไปนานนับร้อยล้านกัป แรงแค้น วิบากกรรม และการเข่นฆ่าสังหารอันไร้ขอบเขตได้ตกตะกอนทับถมกัน ณ ที่แห่งนี้ จนกลายเป็นแดนต้องห้ามอันโสมมไร้ที่สิ้นสุด

ทว่าในวันนี้ ดินแดนที่มิเคยแปรเปลี่ยนมาแต่โบราณกาลแห่งนี้ กำลังเผชิญกับการเปลี่ยนแปลงครั้งยิ่งใหญ่ที่เกินกว่าสรรพชีวิตจะเข้าใจได้

กฎเกณฑ์แห่งการ "รีเซ็ตสู่จุดศูนย์" อันสูงสุดสายหนึ่ง ติดตามผลแห่งกรรมของ "ตาทะเลโยวหมิง" ก้าวข้ามกาลอวกาศ ลงมาเยือน ณ ที่แห่งนี้

ไร้เสียงฟ้าถล่มดินทลาย

ทว่ากระบวนการของมัน กลับหมดจดและเผด็จการยิ่งกว่าการพังทลายของมรรคาใดๆ

"ซ่าๆ..."

น้ำเลือดที่เหนียวข้นส่งกลิ่นคาวคลุ้งดั่งน้ำแป้งนั้น กำลังสูญเสียสีสันและแปรเปลี่ยนเป็นใสสะอาดด้วยความเร็วอันมิอาจเข้าใจได้