กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย Aphun-Tran
บทที่ 75 - ทีมช่างก่อสร้างบ้านไหน ฝีมือหยาบกระด้างเกินไปแล้ว
ฟ้า อุดเสร็จแล้ว
หินเทวะก้อนนั้นที่หนี่วาลงมือนวดปั้นด้วยตนเอง ได้อุดยัดเข้าสู่รอยรั่วแห่งเวหาชั้นฟ้าด้วยท่วงท่าอันเผด็จการที่สุด
กระแสปราณแห่งความสับสนอลหม่านที่ไหลทะลักย้อนกลับหยุดชะงักลงทันที
น้ำอ่อนยวบแห่งเก้าสวรรค์ที่เทกระหน่ำลงมาถูกตัดขาดลงตรงนั้น
บนผืนแผ่นดินใหญ่ที่พังทลาย ความเงียบสงัดดั่งป่าช้าถูกฉีกกระชากออก สรรพชีวิตนับร้อยล้านระเบิดเสียงคำรามกู่ร้องก้องฟ้าด้วยความแหบแห้ง นั่นคือความปีติยินดีอย่างบ้าคลั่งที่รอดพ้นจากความตายมาได้
ณ ยอดเขาปู้โจว กล้ามเนื้อทั่วร่างที่ตึงเครียดของตี้เจียงและสิบเอ็ดบรรพชนมด ในที่สุดก็ผ่อนคลายลง ทรุดตัวคุกเข่าลงกับพื้นประหนึ่งหมดสิ้นเรี่ยวแรง หอบหายใจอย่างหนักหน่วง
สำเร็จแล้ว
มรรคาอันยิ่งใหญ่ของผู้อาวุโส สำเร็จแล้ว
ทว่า ความปีติยินดีอย่างบ้าคลั่งนั้น กลับดำรงอยู่ได้เพียงสามอึดใจเท่านั้น