บทที่ 61 - อิสรภาพแห่งผลไม้

บทที่ 61 - อิสรภาพแห่งผลไม้

เกาะจินอ๋าว

สถานบำเพ็ญแห่งนักบุญที่ในอดีตเคยมีไอเซียนวนเวียน สัจธรรมเต๋าเคร่งขรึมสง่างาม บัดนี้กลับเปลี่ยนบรรยากาศไปอย่างสิ้นเชิง

เหล่าเซียนสำนักศัสตราเทวะนับหมื่นคน ต่างประหนึ่งถูกสายฟ้าฟาดเข้าที่กะโหลกศีรษะ จิตวิญญาณแข็งทื่อ ในใจขาวโพลน ยืนตะลึงงันอยู่กับที่

เบื้องหน้าของพวกเขา แปลงนาแห่งเต๋าที่เมื่อครู่นี้ยังเงียบสงัดไร้ชีวิตชีวา และถูก "หลักการ" ของหยวนสื่อเทียนจุนเทศนาจนใกล้จะเหี่ยวเฉาตาย บัดนี้ได้กลายสภาพเป็นมหาสมุทรแห่งความสุขสำราญไปแล้ว

ไม่สิ หากจะกล่าวว่าเป็นมหาสมุทรแห่งความสุขสำราญก็ยังดูสุภาพเกินไป นี่ชัดเจนว่าเป็นเทศกาลเฉลิมฉลองอันดุดันป่าเถื่อนที่เหล่าปีศาจออกมาร่ายรำอย่างไร้ขื่อแป

เห็นเพียงต้นกล้าถั่วแต่ละต้น หลุดพ้นจากพันธนาการแห่งฟ้าดินโดยสิ้นเชิง

เถาวัลย์บางต้นบิดงอเป็นรูปทรงประหลาด ชูฝักถั่วส่ายไกวไปมาอย่างบ้าคลั่ง ประหนึ่งกำลังเข้าจังหวะกับเสียงดนตรีโบราณกาลในยามที่ความสับสนอลหม่านเพิ่งเปิด

บางต้นถึงกับถอนรากฝอยของตนเองขึ้นมาจากดินโคลนแล้วใช้เป็นขา หลายๆ ต้นรวมกลุ่มกัน จับมือกัน ล้อมเป็นวงกลมเต้นระบำอันป่าเถื่อนและเร่าร้อน