บทที่ 20 - เผ่ามดรู้แจ้ง เผ่าปีศาจด้านชา

บทที่ 20 - เผ่ามดรู้แจ้ง เผ่าปีศาจด้านชา

เขาปู้โจว กลิ่นอายชั่วร้ายพุ่งเสียดฟ้า

เงาร่างตระหง่านค้ำฟ้าดินสิบเอ็ดสาย ก้าวเดินออกมาจากวังผานกู่ เบื้องหลังของพวกเขา คือเหล่าลูกหลานเผ่ามดนับร้อยล้านตนที่ถืออาวุธกระดูก สวมเกราะหนังสัตว์ และมีแววตาเปี่ยมล้นไปด้วยความคลั่งไคล้

บรรยากาศ แตกต่างไปจากวันวานอย่างสิ้นเชิง

ในอดีตยามที่เผ่ามดกรีธาทัพ ล้วนพึ่งพาแต่ความดุร้ายบ้าบิ่นที่ไม่กลัวความตาย ทว่าในวันนี้ บนใบหน้าของพวกเขาทุกคน นอกเหนือจากนิสัยรักการต่อสู้โดยธรรมชาติแล้ว ยังเพิ่มความรู้สึก...แห่งพันธกิจอันศักดิ์สิทธิ์ขึ้นมาอีกด้วย

"พี่น้องทั้งหลาย"

จู้หรงยืนอยู่แถวหน้าสุดของขบวนทัพ ก้งกงที่อยู่ข้างกายมีไอน้ำหมุนเวียนรอบตัว ระหว่างคนทั้งสองไม่มีความขัดแย้งที่เป็นปฏิปักษ์กันอีกต่อไป ทว่ากลับก่อร่างสร้างความสมดุลอันน่าอัศจรรย์ขึ้นมาแทน

จู้หรงแผดเสียงก้องกังวานประหนึ่งอัสนีบาตฟาด สะท้อนกึกก้องไปทั่วชั้นเมฆ "จดจำคำสั่งสอนของผู้อาวุโสได้ขึ้นใจแล้วหรือไม่"