บทที่ 12 - สามชิงแยกทาง

บทที่ 12 - สามชิงแยกทาง

เทือกเขาคุนหลุน วังมรรคาสวรรค์

สถานบำเพ็ญเต๋าแห่งนักบุญที่ในอดีตเคยมีไอเซียนวนเวียน เสียงระฆังและฉาบกังวานสอดประสาน บัดนี้กลับอบอวลไปด้วยความเงียบสงัดอันน่าอึดอัดใจจนถึงขีดสุด

บนห้องโถงใหญ่ หยวนสื่อเทียนจุนยืนเอามือไพล่หลัง สีหน้าสงบนิ่งดั่งสายน้ำ ทว่าใบหน้าที่ปกติไร้ซึ่งระลอกคลื่น บัดนี้กลับถูกปกคลุมไปด้วยไอหนาวเหน็บ เหล่าศิษย์สิบสองเซียนทองคำ อาทิ กว่างเฉิงจื่อ ชื่อจิงจื่อ ต่างพากันเงียบกริบดั่งจักจั่นในฤดูหนาว ยืนก้มหน้าประสานมืออยู่สองข้าง ไม่กล้าแม้แต่จะหายใจแรง

บนเบาะรองนั่งตำแหน่งประธาน ไท่ซ่างเหล่าจวินหรี่ตาลงเล็กน้อย คล้ายกับเข้าสู่ภวังค์สมาธิ ทำเป็นไม่รู้ไม่เห็นต่อบรรยากาศตึงเครียดรอบข้าง ดำเนินตามวิถีแห่งการไร้การกระทำ