กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย อ่านเล่นเป็นเรื่อง
ตอนที่ 173 แทบไม่ต่างอะไรกับการพิมพ์เงินโดยตรง
“กิจการระดับอุตสาหกรรมทหารเหรอ!?”
หลิ่วเทาเบิกตาสวยคู่งาม ร้องอุทานออกมาเสียงหลง
พอเปล่งเสียงถึงคำสุดท้ายก็รีบกดเสียงต่ำลงทันที ยกมือปิดปากน้อย ๆ ด้วยความตระหนก สายตาเหลือบมองออกไปนอกหน้าต่าง
เมื่อนึกขึ้นได้ว่าที่นี่คือยอดเขา ถึงได้เบาใจลง
ถงอันหยาราวกับคาดการณ์เอาไว้ล่วงหน้านานแล้ว
“โดรนเสียงรบกวนต่ำ บทบาทในแวดวงพลเรือนเทียบไม่ได้เลยกับในแวดวงการทหาร”
“การถูกรวมเข้าด้วยกันย่อมเป็นเรื่องที่หลีกเลี่ยงไม่ได้”
หลิ่วเทาถามเสียงเบาอีกครั้ง
“เงื่อนไขคืออะไร”