กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย อ่านเล่นเป็นเรื่อง
ตอนที่ 167 ความคิดของเว่ยกวงเฉิน
ผู้คนต่างส่งเสียงเซ็งแซ่พูดคุยกันอยู่นานสองนาน
แม้จะพยายามคิดหาสารพัดวิธีมาแก้ไขปัญหาแล้วก็ตาม
บรรยากาศการประชุมค่อนข้างผ่อนคลายและกระปรี้กระเปร่า
ทว่าในความเป็นจริงปัญหาที่แก้ไขได้กลับมีจำกัด เพราะอย่างไรสภาพทางกายแข็งแกร่งก็วางประจักษ์อยู่ตรงนั้น
ก็ไม่พ้นการแก้ผ้าเอาหน้ารอด ดึงตรงนั้นมาโปะตรงนี้ และคอยช่วยเหลือเกื้อกูลกัน
หรือหากพูดให้ชัดเจนตรงไปตรงมายิ่งกว่านั้น
ก็จงทำงานล่วงเวลาไปเถอะ!
ในเวลานี้ไป๋เหอถงเคาะโต๊ะเบา ๆ
“สหายกวงเฉิน มีความคิดเห็นอะไรบ้างไหม”