กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอสมุดโม่อวี่
⬢⬢⬢
ตอนที่ 165 เรื่องแบบล่วงเกินยักษ์ใหญ่ทำเด็ดขาดไม่ได้
บนโต๊ะอาหารคือของเลิศรส ส่วนผู้ที่นั่งร่วมโต๊ะนั้นงดงามชวนมอง
เมื่อเย่ฮวามาถึงงานเลี้ยง ในจังหวะที่กวาดตามองทั่วห้องโดยไม่ตั้งใจ เขาก็อดประเมินสาวสังคมงามๆ ที่ปรากฏในสายตาอยู่ในใจไม่ได้
เช่นสาวงามในชุดราคาค่างวดสีแดงอ่อน ราวกับทูน่าครีบน้ำเงินส่วนท้องโอโทโร่ งามสง่าแต่กำเนิด สดใสดึงดูดใจ
หรือสาวผมทองตาสีฟ้าที่รูปร่างไม่ด้อยกว่านางแบบวิกตอเรียส์ซีเคร็ต ราวกับน้ำซุปหูฉลามตุ๋นไวน์เหลือง เปล่งความเซ็กซี่ระดับไฮเอนด์
หรือสาวงามหน้าตาเลอโฉมราวกับของหวานปิดท้ายมื้อ ราวกับทีรามิสุ ของหวานคือช่วงที่ใจล่องลอยที่สุดในมื้ออาหาร คือบทส่งท้ายของหนังสือ ความงามที่เกินจำเป็นมักทำให้เคลิบเคลิ้มที่สุด