0037

⬢⬢⬢

ตอนที่ 37 อาบน้ำเย็นให้ใจเย็นลงสักหน่อย (อัปเดตสามรอบ ขอคะแนนโหวต ขอเพิ่มเข้าชั้นหนังสือ)

“คุณคงไม่ใช่ผู้ชายประเภทที่ถอดใจทิ้งกันง่าย ๆ ใช่ไหมคะ?”

ประโยคที่จู่ ๆ ก็ได้ยินทำเอาเย่ฮวาแข็งค้างไปชั่วขณะ เขารู้สึกว่าอีกฝ่ายเหมือนกลายเป็นคนละคน ไม่เหมือนเฉียวเวยผู้บริสุทธิ์และเรียบร้อยที่เคยรู้จักเลยสักนิด หรือเป็นเพราะสนิทกันแล้วกันแน่? หรือเป็นเพราะเมื่อคืนเกิดอะไรขึ้น? มีการพูดคุยอะไรกันไป?

ทันใดนั้นเขาก็เค้นสมองพยายามนึกย้อนอีกครั้ง แต่เมื่อคืนเกิดอะไรขึ้นบ้างอย่างเจาะจง เขากลับจำไม่ได้เลย

ยังจำได้อยู่นิดหน่อย ราวกับเห็นใบหน้าของเฉียวเวยสองคน…

เย่ฮวาหมดอาลัยตายอยาก ค่อย ๆ หันไปทางขวา ก็เห็นสายตาอันวาบหวามของเฉียวเวยกำลังจ้องมองมา…

“…เป็นไปได้ยังไง… เอ่อ… คือว่า…” ตอนนี้เย่ฮวาขยับไม่ได้ทั้งซ้ายทั้งขวา เอ่ยอย่างกระอักกระอ่วน “คือว่า เมื่อคืนผมพูดอะไรไปบ้าง?”

พอพูดจบ เย่ฮวาก็รู้สึกว่าคำถามของตัวเองโง่เหลือเกิน

“ไม่สำคัญหรอก ยังไงสักวันก็ต้องทำกันอยู่ดี ทำคือสัตว์เดรัจฉาน ไม่ทำยิ่งเลวกว่าสัตว์เดรัจฉาน” หลานผิงตอบเสียงหงุดหงิด