กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอสมุดโม่อวี่
⬢⬢⬢
ตอนที่ 10 เย่ฮวา นายเป็นคนจริง ๆ นะ!
กลับมาแล้ว หลานผิงกับเฉียวเวยต่างก็กลับเข้าห้องนอนของตัวเอง แต่ทั้งสองคนกำลังคุยแชตกันทางมือถืออย่างเมามัน
“เวยเวย สารภาพมาเลยนะ เธอชอบเขาหรือเปล่า”
“อะไรของเธอ เขาคนไหนกัน”
“นังแพศยาเวย ต่อหน้าฉันยังมาแกล้งบริสุทธิ์อีก เธอเป็นผู้หญิงแบบไหนในใจไม่มีตัวเลขบ้างเลยหรือไง”
“มีสุภาษิตว่า กระต่ายไม่กินหญ้าหน้าถ้ำ แต่ก็มีอีกสุภาษิตว่า อยู่ใกล้น้ำจันทร์ก็ได้ก่อน”
“ฮึ ๆ รู้อยู่แล้ว น่ารำคาญมากเลยนะที่ฉันก็ชอบเขาเหมือนกัน เธอรู้ไหมเวยเวย ฉัน fantasizing ชีวิตในอนาคตไปแล้ว ถ้าได้เป็นผู้หญิงของเขา ต่อไปเขาหาเงิน ฉันก็รูดบัตรของเขา ลาออกจากงานแอร์โฮสเตส ไม่ต้องให้พวกผู้ชายสกปรก ๆ จ้องมองไปมองมาทุกวันอีก”
“พวกวัตถุนิยม ธรรมดา…”