0006

⬢⬢⬢

ตอนที่ 6 วลีอมตะที่ไร้ตัวตน

ทั้งสองฝ่ายต่างไม่คาดคิด ต่างยืนอึ้งอยู่ทั้งในและนอกประตูอยู่นาน ในที่สุดเย่ฮวาก็ได้สติก่อน รีบเปิดประตูออกกว้างพร้อมยิ้มอย่างเก้อเขินแต่ยังคงไว้ซึ่งมารยาทพูดว่า “เข้ามาคุยกันก่อนเถอะครับ”

เฉียวเวยกับหลานผิงมองหน้ากันครู่หนึ่ง สุดท้ายก็เดินเข้ามา เย่ฮวาพาทั้งสองสาวไปที่ห้องรับแขกแล้วรีบกลับเข้าห้องนอนไปเปลี่ยนเสื้อผ้าทันที

สองสาวนั่งอยู่ในห้องรับแขก ระหว่างที่เย่ฮวาไม่อยู่ หลานผิงก็กระซิบกับเพื่อนสนิทเบา ๆ ว่า “ทำไมถึงเป็นเขากัน?”

เฉียวเวยส่ายหน้าพึมพำว่า “ฉันจะไปรู้ได้ยังไง?”

สองสาวมองไปรอบห้องรับแขก บวกกับที่นี่เป็นอพาร์ตเมนต์ในเขตเมืองซางตู แค่ค่าเช่าเดือนเดียวก็ปาไปหลายหมื่น นี่เป็นสิ่งที่นักเขียนนิยายออนไลน์ตกอับจะรับไหวได้เหรอ?

“เรานึกว่าเขาคือคนที่แย่ที่สุดในกลุ่ม ไม่คิดว่าเย่ฮวาจะร่ำรวยเงียบ ๆ อยู่ในบ้านแบบนี้ ซ่อนได้ลึกจริง ๆ” หลานผิงพึมพำบ่นไปคำหนึ่ง