เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 440 กระจกส่องโลกมนุษย์เคราะห์รักน่ากลัวที่สุดคือการพานพบสหายเก่า!
0440 กระจกส่องโลกมนุษย์เคราะห์รักน่ากลัวที่สุดคือการพานพบสหายเก่า!
ภายในโถงอบอวลความเงียบสงบและอ่อนโยน แสงทองระยิบระยับสาดส่องพลิ้วไหวโยกย้ายช้า ๆ แสงดาวละเอียดอ่อนโปรยปรายทั่วคานแกะสลักหยก บรรยากาศอบอุ่นอันลึกซึ้งเคลิบเคลิ้มห่อหุ้มทีละชั้น พันผูกเกี่ยวพันไม่จางหาย
จักรพรรดิเทพหลุบพระเนตรมองหางตาคู่สวยและอ่อนโยนของคนที่อยู่ในอ้อมกอด ความน้อยใจตื้นเขินในแววพระเนตรเมื่อครู่เลือนหายไปจนหมดสิ้น เหลือเพียงความลึกซึ้งที่กาลเวลาหมื่นกาลก็หลอมละลายไม่ได้ พร้อมกับความตามใจอย่างไร้ขีดจำกัด
พระองค์ไม่ทรงอธิบายสิ่งใดอีกโน้มพระวรกายลงเล็กน้อย ก้มลงแนบชิดมุมโอษฐ์นุ่มของเจียงหานเยี่ยนแผ่วเบา
จุมพิตละเอียดอ่อนและยาวนานประทับลงมาทีละชั้น อ่อนโยนเคลิบเคลิ้ม พันผูกลึกลงถึงกระดูก ขจัดความคมปลาบแข็งกร้าวทั้งหมดของจอมสรรพสิ่งแห่งเก้าสวรรค์ เหลือเพียงความอ่อนโยนเคลิบเคลิ้มที่มอบให้ผู้เป็นที่รักเพียงคนเดียว
สุ้มเสียงทุบต่ำเคลือบคลอบกลิ่นอายอบอุ่น แหบพร่าเคลิบเคลิ้ม ประทับแผ่วเบาข้างใบหู
“จะเป็นเล่ห์เหลี่ยมหรือจริงใจก็ตามที”