เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 437 ซุ่มซ่อนตัวตนมาหนึ่งร้อยปี บุกถึงประตูเพื่อสะสางหนี้เก่าข้ามกาลเวลา!
หกสิบปีแห่งการซุ่มซ่อนหลบเร้น บุกถึงประตูเพื่อชำระสะ้างหนี้เก่าแก่ตั้งแต่บรรพกาล!
ดินแดนเทพเก้านภา กาลเวลาไร้ขอบเขต ฤดูหนาวและฤดูร้อนไม่อาจกล้ำกราย ความสงบสุขดำรงอยู่ชั่วกัลปาวสาน
ทะเลชางไห่ในโลกมนุษย์ผัน 100 ครั้ง นาคาเปลี่ยนเป็นไร่นาผ่านไปพันฤดู สำหรับดินแดนเทพเก้าสวรรค์แล้ว ก็เป็นเพียงช่วงเวลาพริบตาเดียวที่หมู่เมฆหมุนวนนอกโถงชิงเหอ และดอกคย็องฮวาผลิบานแล้วร่วงหล่นลงครั้งหนึ่งเท่านั้น
เวลาหนึ่งร้อยปีเต็มผ่านพ้นไปอย่างไร้สุ้มเสียง ชำระล้างวังเทพโบราณอันเคร่งขรึมตระหง่านมาตั้งแต่บรรพกาล และลูบไล้เยียวยาร่องรอยบาดแผลทั้งหมดที่หลงเหลือจากหายนะอย่างอ่อนโยน
ตลอดหนึ่งร้อยปีนี้ ชางอวี้ยังคงรักษาตัวสงบอยู่ในโถงชิงเหอเพื่อปิดด่านบำเพ็ญสมาธิอย่างเคร่งครัด สงบจิตใจเพื่อพักฟื้นร่างกาย ไม่เคยย่างกรายเข้าไปยุ่งเกี่ยวกับความขัดแย้งในราชสำนักของดินแดนเทพ และไม่แตะต้องเรื่องถูกผิดแห่งกรรมในสามโลกแม้แต่น้อย
คอยบำเพ็ญหล่อเลี้ยงและสร้างต้นกำเนิดกายาเทพขึ้นใหม่วันแล้ววันเล่า พร้อมทั้งตกตะกอนจิตใจแห่งมรรคที่สั่นคลอนจากหายนะ