เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 429 สังเวยตนนับหมื่นยุค อำลาคนรักชั่วชีวิต
0429 สังเวยตนนับหมื่นยุค ชาตินี้จำพรากคนรัก!
แสงอัสดงสีทองอุ่นสาดลงทั่วฟ้าอย่างอ่อนโยน ปกคลุมทั่วผืนฟ้าดิน
ความตึงเครียดในใจไป๋อวิ๋นเชวี่ยคลายลงโดยสิ้นเชิง ริมฝีปากยกเป็นรอยยิ้มบางแห่งการปล่อยวาง จืดจางอ่อนโยน ไม่แปดเปื้อนธุลีโลก
เขาไม่กล่าวคำใดอีก พลิกฝ่ามือขาวช้า ๆ กระจกย้อนบรรพกาลอันเก่าแก่หนักแน่น ซึ่งมีลวดลายบนผิวกระจกด่างพร้อยด้วยร่องรอยกาลเวลา หลุดจากฝ่ามือลอยขึ้นกลางอากาศ แล้วหมุนช้า ๆ ตามวิถีที่ไม่เคยแปรเปลี่ยนชั่วกาล
อักขระโบราณที่หลับใหลในส่วนลึกของกระจกสว่างขึ้นทีละตัว ลวดลายสีทองอร่ามตัดไขว้กันเป็นประกาย
กลิ่นอายมิติกาลเวลาอันกว้างใหญ่รกร้าง ซึ่งแบกรับความผันผวนแห่งกาลนับหมื่นยุค กวาดกระหน่ำไปทั่วสารทิศพร้อมอดีตนับไม่ถ้วนที่ถูกผนึกไว้และการจากลาที่สิ้นสุดลง ก่อนกดทับฟ้าดินทั้งผืนอย่างหนักหน่วง
ทุกสิ่งพร้อมแล้ว หนทางข้างหน้าถูกกำหนดไว้แล้ว