เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 410 โลหิตอาบพันภพล้วนลิขิตฟ้า ชาตินี้เสียดายที่ก้าวเข้าประตูคนคุ้นเคย!
โลหิตย้อมหมื่นภัยล้วนเป็นโชคชะตา ชาตินี้เสียดายที่ก้าวเข้าสู่ประตูของสหายเก่า!
เรื่องราวในอดีตอันโหดร้ายที่ถูกผนึกไว้ถูกหยิบยกขึ้นมาอย่างกะทันหัน ความหนาวเย็นที่วนเวียนอยู่รอบกายของหลิงเจาพลันดิ่งฮวบลงไปหลายส่วน
ช่วงเวลาอันมืดมนที่ถูกห้อมล้อมด้วยปราณชั่วร้ายอันดุร้ายและความมืดมิดไร้ขอบเขตมาเนิ่นนาน พังทลายพันธนาการแห่งความทรงจำราวกับกระแสน้ำ แต่ละฉากชัดเจนยิ่งนัก ไหลทะลักเข้าสู่ห้วงความคิดจนหมดสิ้น
เขาหลุบเปลือกตาลง ขนตาเรียวยาวทาบทับ บดบังอารมณ์ซับซ้อนที่กำลังพลันไหวในก้นบึ้งดวงตา น้ำเสียงทุ้มต่ำและมืดมน เต็มไปด้วยความรู้สึกหลากหลาย ค่อย ๆ เอ่ยเล่าต้นสายปลายเหตุทั้งหมดในอดีต
“แต่เดิมที่ข้าสังหารถังจี้ เป็นเพราะเขาแอบล่วงรู้ความรู้สึกที่ข้ามีต่อเจ้า ในมุมมองของเขา การเป็นศิษย์ในสำนักแต่กลับมีความคิดอกตัญญูกล้าหลงรักอาจารย์ ถือเป็นการฝ่าฝืนจารีตศีลธรรมและอกตัญญูอย่างยิ่ง เป็นบาปจากการทรยศอาจารย์ลบหลู่บรรพชนที่ไม่ให้อภัย”