เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 379 กายบาปจมเหมันต์ ฝันหนึ่งคืนธุลีพบพระบิดา!
ทั่วร่างแบกกระดูกบาปจมอยู่ท่ามกลางน้ำค้างแข็งและหิมะ หนึ่งความฝันหวนคืนสู่ธุลีได้พบท่านพ่อ!
พลังเทพไร้เทียมทานทั้งสองสายปะทะเข้าหากันอย่างรุนแรง แสงวิญญาณสูงหมื่น ระเบิดกลางน่านฟ้า ทำลายเมฆหมอกที่เหลืออยู่จนแหลกสลาย
ทะเลเมฆทั่วผืนฟ้าพังทลายซ้อนทับกันเป็นชั้น ๆ ผืนดินและท้องฟ้าสั่นสะเทือนอย่างรุนแรง แสงอัคคีสังหารที่ร้อนระอุและดุร้ายกลืนกินน่านฟ้าอันเวิ้งว้างทั้งผืน ปราณปีศาจมารพรั่งพรูดุจขุมนรก ปราณชั่วร้ายแผ่ซ่านทั่วฟ้าดิน ย้อมผืนฟ้าหมื่นลี้ให้กลายเป็นสีโลหิตอันเงียบงันและมืดมน
โม่ฉีเยวียนถูกอวิ๋นกุยหลานที่พุ่งแหวกอากาศเข้ามาโอบอุ้มไว้ในอ้อมแขนอย่างมั่นคง ทั่วร่างของเขาไร้เรี่ยวแรง ทำได้เพียงหันกลับไปมองทิศทางเบื้องไกลที่เต็มไปด้วยไฟสงครามด้วยความแข็งค้างและไร้เรี่ยวแรง
ท่ามกลางปราณปีศาจมารและปราณชั่วร้ายอันไร้ขอบเขตที่กำลังพลันพรั่งพรูและดุร้าย ร่างแท้ของผู้อาวุโสอิ้งหรงที่เขาปรารถนามาตลอดกาลว่าจะได้มองใหม่อีกสักครั้ง ร่างของมังกรโบราณที่ผ่านกาลเวลาอันหนาวเหน็บ สง่างามและแข็งแกร่ง คอยปกป้องเผ่ามารมานับพันปี กำลังถูกกระแสน้ำวนแห่งความมืดมิดอันไร้ขอบเขตห่อหุ้มไว้ทีละชั้น
“ผู้อาวุโสอิ้งหรง……”