เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 340 รักแท้และไมตรี ก้าวข้ามเหวสวรรค์ แม้ต่างวิถีก็หวนบรรจบ
0340 เมื่อมอบใจให้กันด้วยรักแท้ ฝากฝังกันด้วยไมตรี ก็ย่อมก้าวข้ามเหวสวรรค์ แม้ต่างวิถีก็หวนบรรจบ!
เวินหร่านเพิ่งประสบกับการจากไปของญาติสนิท ต้องพรากจากกันชั่วฟ้าดินสลาย ผู้คุ้มครองที่คอยปกป้องเขาจากพายุฝนและสร้างโลกอันสงบสุขให้ตลอดร้อยปีพลันพังทลายลง มโนจิตที่แตกสลายเปราะบางถึงขีดสุดแล้ว
เขาไม่อาจแบกรับการจากลาแม้เพียงน้อยนิด หรือการสูญเสียแม้เพียงเศษเสี้ยวได้อีกต่อไป
ยามนี้เมิ่งฉือคือที่พึ่งเพียงหนึ่งเดียวของเขาบนโลกนี้ เป็นขอนไม้ช่วยชีวิตให้เขามีชีวิตต่อไป เขายินดีตายไปพร้อมกับเมิ่งฉือ ดีกว่าต้องมีชีวิตรอดเพียงลำพัง
ทว่าแววตาของเมิ่งฉือพลันปราศจากความอ่อนโยนและอาลัยรัก เขาตวาดตัดคำวิงวอนที่ใกล้พังทลายของอีกฝ่าย น้ำเสียงหนักแน่นดุจเหล็กกล้า เปี่ยมด้วยเหตุผลและความเด็ดขาดที่ไม่ยอมให้เอาแต่ใจแม้แต่น้อย
“นี่คือความปรารถนาสุดท้ายของท่านพ่อ! หากเราอยู่ด้วยกัน พอถูกไล่ตามก็ต้องตายทั้งคู่!”
“ท่านพ่อระเบิดรากฐานแห่งมรรคของตน ทุ่มเททุกสิ่งเพื่อแลกหนึ่งเส้นทางรอดให้พวกเรา เจ้าอยากให้การเสียสละของท่านพ่อสูญเปล่าหรือ!”