เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 320 จากนี้ไปข้าจะพยายามมีชีวิตอยู่ให้ยาวนานขึ้นสักหน่อย และจะไม่จากไปชั่วนิรันดร์
นับจากนี้ ข้าจะพยายามมีชีวิตอยู่ให้ยาวนานขึ้น และจะไม่มีวันจากไปไหนตลอดกาล
ท่ามกลางทะเลบุปผาพืชวิญญาณในอาณาเขตมายาหลิงซวี โม่ฉีเยวียนกุมมืออวิ๋นกุยหลานไว้แน่น รอบกายถูกรายล้อมด้วยผีเสื้อวิญญาณนับพันตัวอย่างอ่อนโยน ราวกับเป็นบุตรสุดที่รักซึ่งได้รับความรักความเอ็นดูจากกฎเกณฑ์แห่งอาณาเขตลับ พวกเขาเด็ดดึงดอกไม้วิญญาณและหญ้าวิญญาณที่ถูกใจตามอำเภอใจ
สายตาของเขาช่างเลือกเป็นอย่างยิ่ง เจาะจงเลือกเฉพาะพันธุ์หายากที่มีกลีบดอกงดงามที่สุด ปราณวิญญาณอบอวล และคุณภาพยอดเยี่ยม ปลายเรียวใช้นิ้วม้วนเบา ๆ เก็บพืชวิญญาณทีละต้นใส่ลงในแหวนเก็บของด้วยความระมัดระวัง ท่าทางกระฉับกระเฉงและลิงโลด แววเต็มไปด้วยความยินดีราวกับเด็กน้อย
ผีเสื้อวิญญาณทั่วท้องฟ้ายังคงบินวนเวียนอยู่ข้างกายคนทั้งสอง โบยบินไปมาอย่างพลิ้วไหว ไม่เพียงแต่ไม่มีท่าทีขัดขวางแม้แต่น้อย แต่กลับแยกตัวออกโดยอัตโนมัติเพื่อก่อร่างเป็นม่านพลังปกป้องไร้รูป เพื่อคัด 100% กั้นความวุ่นวายจากโลกภายนอกให้แก่คนทั้งสอง ราวกับผู้พิทักษ์ที่ซื่อสัตย์ที่สุด