เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 300 ปมปริศนาในห้วงมายา
เย่หวู่เฟิงและเจียงอิ่น ในตอนนี้อาจจะไม่สะดวกนัก
โม่ฉีเยวียนกระตุกมุมปาก รอยยิ้มนั้นขื่นขมและจนปัญญา เจือแววเยาะหยันตนเองเล็กน้อย น้ำเสียงอัดแน่นไปด้วยความรู้สึกสะท้อนใจนับหมื่นคำที่ยาก
“ข้าไม่นึกเลยว่าตนเองจะได้มาเห็นความรักของพ่อแม่ผู้เป็นเจ้าของช่วงเวลาเมื่อหมื่นปีก่อนด้วยตาตนเองเช่นนี้”
อวิ๋นกุยหลานเก็บงำมโนจิต เงยหน้ามองเขา แววตายังคงหลงเหลือความโศกเศร้าอาลัยจากการร่วมรู้สึกอยู่บ้าง แต่เพียงชั่วพริบตาก็รีบกดลงไปอย่างรวดเร็ว เมื่อเงยหน้าขึ้นอีกครั้ง น้ำเสียงจึงแปรเปลี่ยนเป็นจริงจังและหนักแน่นขึ้น
“คดีของเสวียนชิงเจินเหรินจนถึงบัดนี้ยังคงไร้เบาะแส พวกเราติดอยู่ในอาณาเขตมายาโบราณ ทั้งยังไม่รู้ว่าโลกภายนอกล่วงเลยไปกี่วันแล้ว”
“สิ่งที่สำคัญที่สุดในยามนี้คือต้องตามหาเจียงอิ่นกับเย่หวู่เฟิงให้พบก่อน หากหาไม่พบ ค่อยรีบมุ่งหน้าไปยังสถานที่ของไป๋อวิ๋นเชวี่ย ห้ามชักช้าอยู่ที่นี่อีกเป็นอันขาด”
โม่ฉีเยวียนพยักหน้าช้า ๆ สูดลมหายใจเข้าลึก ๆ กดความรู้สึกนึกคิดนับหมื่นที่กำลังพลุ่งพล่านอยู่ก้นบึ้งจิตใจลงไปอย่างฝืนทน