เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 294 สายใยเซียนมาร
เซียนก็ดี มารก็ช่าง ท้ายที่สุดแล้วล้วนเป็นสรรพชีวิตที่มีจิตใจและอารมณ์
ยามกล่าววาจาเหล่านี้ออกไป หัวใจของ ‘เยวียน’ เต้นระรัวไม่เป็นจังหวะ ฝ่ามือเย็นเฉียบไร้ความอบอุ่น
เตรียมใจไว้แต่แรกแล้วว่าจะถูกเพลิงผลาญพิโรธและรังเกียจ จะถูกเขาขับไล่ออกจากตำหนักมารอย่างไร้เยื่อใย
ท้ายที่สุดแล้วตนคือศัตรูที่จงใจหลอกลวงเขา เป็นศัตรูที่เข้าหาโดยมีจุดประสงค์แอบแฝง
สองเผ่าเซียนมารเป็นปฏิปักษ์กันมาช้านาน ตนแบกรับแผนการไว้เต็มอก ละอายใจเกินกว่าจะเอ่ยปากขอความเห็นอกเห็นใจและความใจอ่อนจากคนตรงหน้าแม้แต่ครึ่งส่วน
ทว่าอัสนีพิโรธและความรังเกียจเย็นชาดังที่คาดคิดไว้กลับไม่มาถึง ในวินาทีถัดมา ร่างของเขากลับร่วงหล่นสู่อ้อมกอดที่อบอุ่นและมั่นคงในพริบตา
ผลาญสวรรค์ตบแผ่นหลังของเขาเบา ๆ ส่งเสียงหัวเราะต่ำในลำคอ เสียงหัวเราะอ่อนโยนและอาลัยอาวรณ์ เต็มไปด้วยความหนักแน่นและความโอบอ้อมอารีอย่างเต็มเปี่ยม
ปลายนิ้วลูบไล้เส้นผมของเขาอย่างเชื่องช้า ทุก1การกระทำซ่อนความตามใจจนยากจะถอนตัว
“ข้ารู้”