เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 236 พวกเราไปตระกูลถังกันสักเที่ยว ทุกอย่างย่อมกระจ่าง
คำพูดชุดนี้ของเจียงอิ่นราวกับอสุนีบาตที่ฟาดลงบนผืนทะเลสาบอันตายซาก ในพริบตาก็ทำให้ทั่วทั้งบริเวณเงียบสงัดจนได้ยินแม้แต่เสียงเข็มตก
ทุกคนต่างตัวแข็งทื่อพร้อมเพรียงกัน หันไปมองหน้ากันไปมา บนใบหน้าล้วนประดับด้วยสีหน้าซับซ้อนแบบเดียวกัน
อยากหัวเราะก็กลัวจะสูญเสียความสำรวม จะเกร็งหน้าไว้ก็รู้สึกว่ามีบางอย่างไม่ถูกต้องจริง ๆ มุมปากกระตุกเล็กน้อยอย่างไร้การควบคุม ในแววตาเต็มไปด้วยความสับสนว่า “นี่ตกลงกำลังชมหรือกำลังด่ากันแน่”
ทว่าเย่หวู่เฟิงกลับมีภูมิคุ้มกันคำบ่นของเจียงอิ่นโดยสมบูรณ์ เขายกมือขึ้นตบไหล่เจียงอิ่น ในแววตาทอประกายความโล่งใจแบบ “ยังคงเป็นเจ้าที่เข้าใจข้า”
กระทั่งยังพยักหน้าน้อย ๆ เหมาเอาการต่อว่าชุดใหญ่ที่เจียงอิ่นร่ายยาวเมื่อครู่ เป็นคำชมระดับเลิศล้ำไปเสียทั้งหมด
มุมปากที่เดิมทีเกร็งแน่นของโม่ฉีเยวียนอดไม่ได้ที่จะกระตุกขึ้นเล็กน้อยแบบสังเกตแทบไม่เห็น จากนั้นก็กลับคืนสู่สภาพสงบเสงี่ยมสำรวมเช่นเดิมอย่างรวดเร็ว