เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 226 ตราบใดที่เรายังอยู่เคียงกัน
0226 ตราบใดที่มีข้าและมีเจ้า ทุกอย่างจะค่อย ๆ ดีขึ้น
ได้ยินดังนั้น ปราณมารรอบกายโม่ฉีเยวียนก็เย็นเยียบลงทันใด ประกายเย็นชาไหววูบในดวงตา แรงกดดันภายในโถงลดต่ำจนน่าหวาดหวั่น
เขาคาดไว้แล้วว่าประตูเซียนจะหันมาใส่ร้ายกลับ แต่ไม่คิดเลยว่าคนพวกนี้ซึ่งพร่ำพูดเรื่องคุณธรรมฝ่ายธรรมะทั้งวัน จะใช้วิธีต่ำช้าได้ถึงเพียงนี้
พวกเขาโยนบาปกรรมใหญ่หลวงทั้งหมดของสามสำนักให้เผ่ามารหน้าตาเฉย ช่างไร้ยางอายโดยแท้
เงียบไปครู่หนึ่ง โม่ฉีเยวียนจึงค่อย ๆ เอ่ย น้ำเสียงทุ้มต่ำแฝงความตึงเครียดบางเบาที่แทบจับไม่ได้
“เรื่องนี้ หลานเอ๋อร์รู้หรือไม่?”
ผู้อาวุโสอิ้งหรงส่ายหน้าเบา ๆ กล่าวอย่างสุขุมและระมัดระวัง “รัฐมนตรีเฒ่าสั่งไว้แล้วว่า ทุกคนในดินแดนมารห้ามเอ่ยถึงเรื่องนี้ต่อหน้าอวิ๋นเซียนจวินแม้แต่ครึ่งคำ”