เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 220 ทัศนะของผู้อาวุโส
ในสายตาของเฒ่าชราผู้นี้ เจ้าอวิ๋นกุยหลานหาใช่คู่ครองที่เหมาะสมของจุนซ่างไม่
วันเวลาของอวิ๋นกุยหลานในดินแดนมารสงบราวกับผืนน้ำในฤดูใบไม้ผลิที่อ่อนละมุน ไร้ซึ่งคลื่นลมและระลอกน้ำ ทั้งมั่นคงและสุขสบาย
โม่ฉีเยวียนปิดด่านมาได้กว่าหนึ่งเดือนแล้ว ทว่าทั่วทั้งตำหนักมารราตรีกลับไม่มีผู้ใดกล้าละเลยแม้แต่น้อย กลับกันพวกเขากลับปกป้องอวิ๋นกุยหลานราวกับสมบัติล้ำค่าหายาก
เผยลี่เรียกประชุมองครักษ์รักษาการณ์ วางค่ายกลป้องกันอย่างแน่นหนาไร้ช่องโหว่ แม้แต่ปักษาบินสักตัวก็ยังเข้าใกล้ไม่ได้
หลิ่วหวยเหวยคอยอยู่เคียงข้างทุกเช้าค่ำ ทั้งอ่อนโยนเอาใจใส่ และดูแลรอบคอบในทุกเรื่อง
เจียงอิ่นยิ่งทำตัวราวกระรอกน้อยหางยาวที่สะบัดไม่หลุด ติดตามไปทุกฝีก้าว ราวกับลูกสุนัขซื่อสัตย์ตัวน้อยที่ปกป้องนายเหนือหัวไม่มีผิดเพี้ยน
ยิ่งมีเย่หวู่เฟิงผู้ถูกลากมาเป็นบอดี้ว่าดฟรีเพิ่มเข้ามาอีกคน คณะเดินทางกลุ่มนี้จึงมีชีวิตชีวาและเต็มไปด้วยเสียงหัวเราะ จนทำให้อวิ๋นกุยหลานไม่รู้สึกถึงความโดดเดี่ยวอ้างว้างยามอยู่ต่างแดนแม้แต่น้อย
ยามบ่ายของวันนี้ แสงตะวันกำลังเจิดจ้า แสงเรืองรองอันอบอุ่นอาบไล้ไปทั่วลานเรือน
ต้นไม้วิญญาณสีน้ำเงินเข้มอันเป็นเอกลักษณ์ของดินแดนมารผลิบานอย่างเย่อหยิ่ง กลีบดอกร่วงหล่นราวกับหยกแตกละเอียด กลิ่นหอมจาง ๆ ลอยฟุ้งและพัดพลิ้วตามสายลม