เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 212 หลานเอ๋อร์ มีข้าอยู่ เจ้าไม่ต้องกลัวสิ่งใดทั้งสิ้น
0212 หลานเอ๋อร์ มีข้าอยู่ เจ้าไม่ต้องกลัวสิ่งใดทั้งสิ้น
เย่หวู่เฟิงยื่นใบรายการหนี้สินขึ้นมาให้อย่างรู้จังหวะ โม่ฉีเยวียนก้มหน้าลงมองแวบหนึ่งก็สูดลมหายใจเข้าลึก ๆ ทันที เนตรมารล้ำลึกคู่หนึ่งหดเกร็งวูบ
หัวใจราวกับถูกมือที่มองไม่เห็นกำเอาไว้แน่น กระตุกวูบอย่างแรง
ตัวเลขจำนวนมหาศาลที่เรียงรายกันแน่นขนัดและสูงจนน่าตกใจนั้น อย่าว่าแต่ผู้อาวุโสเจียงหวั่งที่เสียดายสมบัติก้นหีบอยู่เป็นทุนเดิมเลย ต่อให้เป็นตัวเขาที่เป็นจอมมารผู้กุมอำนาจทั่วทั้งดินแดนมารมาพบเห็นเข้า ยังรู้สึกหนังหัวชาหนึบ เจ็บแปลบไปถึงกระดูกดำ
รู้สึกว่าหัวใจ ตับ ม้าม ปอด และไตต่างพากันหยดเป็นเลือด ปลายเล็บที่ซ่อนอยู่ใต้แขนเสื้อหดเกร็งเข้าหากันโดยควบคุมไม่ได้
แบบนี้ไหนเลยเรียกว่าทวงหนี้ นี่มันตั้งใจจะควักคลังสมบัติน้อยของเขาออกมาจนถึงรากถึงโคนชัด ๆ!
โม่ฉีเยวียนแกล้งกระแอมเบา ๆ ในทันใด ชำระลำคอที่แห้งผากขึ้นมาเล็กน้อย สมองคำนวณอย่างรวดเร็ว นึกอยากจะลดทิฐิลงมาต่อรองราคากับเย่หวู่เฟิงตรงนี้เสียจริง ผ่อนชำระไร้ดอกเบี้ยสามสิบหกงวดจะได้หรือไม่?
หากไม่ได้จริง ๆ ยี่สิบสี่งวดก็ยังพอพูดคุยกันได้ อย่างแย่ที่สุดก็แบ่งจ่ายสิบสองงวด ยื้อเวลาไปได้วันหนึ่งก็ยังดี ดีกว่าต้องควักทุนเดิมออกไปจนเกลี้ยงรวดเดียวจบ