เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 210 ความดีชั่วมิได้กำหนดด้วยเผ่าพันธุ์
เซียนและมารมิได้มีเส้นแบ่ง ความดีชั่วขึ้นอยู่กับใจ หาใช่ข้อสรุปที่สลักอยู่ในกระดูกมาแต่กำเนิด
ยิ่งพูดโม่ฉีเยวียนก็ยิ่งจริงจัง แสงแห่งความมุ่งมั่นในดวงตาเจิดจ้าจนน่าตกใจ
มือที่กุมมืออวิ๋นกุยหลานกระชับแน่นขึ้นโดยไม่รู้ตัว ปลายนิ้วโป้งยังลูบหลังมือเย็นนิด ๆ ของอีกฝ่ายอย่างแผ่วเบา ราวกับยืนยันความมั่นคงที่มีให้กันและกัน
“ข้าปล่อยให้ชาวเผ่ามารในดินแดนมารถูกคนรังแกและหัวเราะเยาะเช่นนี้ต่อไปไม่ได้ จึงตัดสินใจแน่วแน่ว่าต้องจัดการ ‘ผู้หลุดรอด’ จากการศึกษาภาคบังคับเก้าปีให้จริงจัง”
“เริ่มจากเด็ก ๆ ก่อน ข้าจึงก่อตั้งโรงเรียนประถมเผ่ามาร ทดลองใช้การศึกษาภาคบังคับหกปี ไม่ใช่แค่เด็กเผ่ามาร ผู้ใหญ่ที่สนใจเรียนอ่านเขียน คิดเลข หรือความรู้เรื่องพืชมารก็มาเข้าฟังได้ ไม่เก็บค่าใช้จ่าย ถือเป็นสวัสดิการให้ชาวเผ่ามารในดินแดนมาร”