เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 163 เป็น ยู่ด้วยกัน ตาย ก็ยู่ด้วยกัน!
มีชีวิต อยู่ด้วยกัน ความตาย ก็อยู่ด้วยกัน!
หมอกยามเช้าม้วนตัวราวกับแพรไหมบางเบา ห่อหุ้มทั่วทั้งหุบเขาเซียนโอสถเอาไว้จนหนาแน่น
แดนศักดิ์สิทธิ์ฝ่ายธรรมะที่ควรจะมีกลิ่นหอมของสมุนไพรจาง ๆ และปราณเซียนล่องลอย กลับถูกความเงียบงันอันหนักอึ้งกดทับจนหายใจไม่ออก แม้แต่เสียงลมพัดผ่านแมกไม้ ก็ยังแฝงไว้ด้วยความหนาวเหน็บเสียดกระดูก
ศิษย์ในหุบเขาออกกันมาจนหมดสิ้น ชุดนักพรตเป็นระเบียบเรียบร้อย ถืออาวุธเวท ยืนสงบนิ่งอยู่สองข้างทางเดินยาวสู่แท่นบูชา แต่ละคนสีหน้าเคร่งเครียดดั่งเหล็กกล้า เงียบกริบราวจักจั่นในเหมันต์ แม้แต่ลมหายใจก็ยังไม่กล้าผ่อนแรง
ในอากาศไม่มีกลิ่นหอมสะอาดของพรรณไม้ดังเช่นวันวาน มีเพียงกลิ่นคาวเลือดและปราณหยินอันเย็นเยียบที่จางหายยาก ลอยละลิ่วไปตามหมอกยามเช้า
แท่นบูชาถูกสร้างไว้บนลานกว้างใจกลางหุบเขาเซียนโอสถ เดิมปูด้วยหยกอุ่นพันปี งดงามเปล่งปลั่งและบริสุทธิ์ บัดนี้กลับถูกลวดลายประหลาดสีแดงเข้มปกคลุมจนหมดสิ้น
หากมองลงมาจากเบื้องบน ราวกับดอกบัวสีโลหิตที่กำลังผลิบานช้า ๆท่ามกลางแสงอรุณ ทั้งประหลาดและน่าสะพรึงกลัว