เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 161 ขอเพียงไม่ละอายต่อใจ
0161 พวกเราไม่หวังให้ชัยชนะอยู่ในกำมือ ขอเพียงทำแล้วไม่ละอายต่อใจ
กลิ่นอายทั่วร่างอวี๋ม่านชิงพลันปั่นป่วนคลุ้มคลั่ง พลังวิญญาณที่หลุดจากการควบคุมพุ่งพล่านไปตามเส้นลมปราณ แรงกดดันอันน่าสะพรึงของระดับมหายานรั่วไหลออกไปรอบด้านอย่างมิอาจยับยั้ง
ถ้วยชาบนโต๊ะในโถงสั่นกระทบกันดังกรุ๊งกริ๊ง ชาวิญญาณสีเขียวมรกตกระฉอกล้นขอบถ้วยครั้งแล้วครั้งเล่า ทิ้งรอยน้ำเป็นหย่อม ๆ บนพื้นเรียบมันวาว
จ้านอวิ๋นเฮ่อกับหลีเจี่ยวอีใจหายวาบ ผุดลุกขึ้นทันที มองเขาด้วยสีหน้าเคร่งเครียด
“เจ้าสำนักอวี๋ ท่านเป็นอะไรไป?”
สีหน้าอวี๋ม่านชิงมืดครึ้มจนแทบคั้นน้ำออกมาได้ เขากัดฟันแน่น สองมือร่ายมุทราซับซ้อนอย่างรวดเร็ว ฝืนโคจรพลังวิญญาณกดกลิ่นอายที่แตกซ่านอยู่ในกาย เหงื่อเย็นเม็ดละเอียดผุดขึ้นเต็มหน้าผากแล้ว
เขาฝืนยกมือโบก เสียงแหบพร่าแห้งผาก แต่ยังพยายามแสร้งทำเป็นไม่ใส่ใจ