เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 159 ข้าเพียงใส่ใจความจริง
0159 ข้าไม่ได้ใส่ใจเผ่ามาร ข้าเพียง... ใส่ใจความจริง
โม่ฉีเยวียนหลุบตามองหางตาแดงเรื่อของอวิ๋นกุยหลาน เห็นประกายน้ำตาสั่นไหวกับความสับสนในดวงตาของเขา หัวใจก็พลันอ่อนยวบ ความปวดร้าวเอ็นดูค่อย ๆ เอ่อล้น
ปลายนิ้วโป้งของเขาลูบไล้แก้มเย็นนิด ๆ ของอีกฝ่ายอย่างแผ่วเบา ค่อย ๆ เช็ดหยาดน้ำตาที่คลออยู่ตรงหางตาอย่างอ่อนโยนที่สุด
เงียบไปครู่หนึ่ง เขาจึงลองเอ่ยถามด้วยเสียงเบาจนแทบเป็นกระซิบ “หลานเอ๋อร์ เจ้าไม่เคยสงสัยเลยหรือ”
“เหตุใดเผ่ามารจึงต้องเดินทางไกลนับพันลี้ไปกวาดล้างเมืองเล็ก ๆ ของมนุษย์ปุถุชนที่ไร้ทั้งทรัพยากรและคุณค่า”
“ต่อให้เผ่ามารคิดทำศึก ก็ควรประจันหน้ากับสำนักใหญ่ฝ่ายประตูเซียน ต่อสู้กับผู้บำเพ็ญ เหตุใดต้องลงมือกับมนุษย์ปุถุชนที่ไร้ทางสู้ด้วย”
เขาหยุดเล็กน้อย น้ำเสียงยิ่งเบาลง ทว่าทุกคำกลับทิ่มแทงใจ
“ดูเรื่องที่เกิดขึ้นไม่กี่วันนี้เถิด หุบเขาเซียนโอสถจับคนไปหลอมโอสถ สำนักกระบี่คุนหลุนแพร่ข่าวลือ สุดท้ายเรื่องชั่วร้ายทั้งหมดก็ถูกโยนให้เผ่ามารรับผิดอย่างที่ใคร ๆ เห็นเป็นเรื่องสมควร”