เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 157 เมื่อความจริงปรากฏ ย่อมมีคำตัดสิน
0157 เมื่อทุกอย่างกระจ่างชัด ถูกผิดขาวดำย่อมมีคำตัดสิน
เวินหร่านฟังจนเย็นวาบไปทั้งตัว ปลายนิ้วกำมือเมิ่งฉือแน่นจนข้อนิ้วซีดขาว ใบหน้าเล็กเต็มไปด้วยความโกรธและไม่อยากเชื่อ
สีหน้าเจียงอิ่นยิ่งหม่นคล้ำ ปราณชั่วร้ายพลุ่งพล่านรอบกาย ดวงตาแทบลุกเป็นไฟ
แม้เย่หวู่เฟิงยังคงไร้สีหน้า แต่ปลายนิ้วกลับค่อย ๆ กำแน่นจนข้อนิ้วซีดขาว ปราณกระบี่รอบกายกระสับกระส่ายเล็กน้อย
กลิ่นอายคมกริบแผ่กระจายอย่างเงียบงัน เห็นชัดว่าเขาก็เดือดดาลต่อความชั่วช้าไร้มนุษยธรรมนี้จนถึงที่สุด
สือเฉียนหอบหายใจ เสียงอ่อนแรงแต่ทุกคำชัดเจน เขากล่าวต่อว่า “ข้าบังเอิญล่วงรู้แผนสมคบคิดของพวกเขา เจ้าสำนักผาสุกพบเข้าพอดี ไม่พูดพร่ำทำเพลงก็จะจับข้าไปปิดปาก”
“ในช่วงคับขันนั้น ผู้อาวุโสอวิ๋นกุยหลานกับผู้บำเพ็ญลึกลับผู้หนึ่งปรากฏตัวขึ้นช่วยข้า ข้าจึงหนีรอดมาได้”