เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 142 ร่วมหลุมแม้สิ้นลม
0142 หากมีชีวิตมิอาจกลับไปด้วยกัน แม้ตายก็ขอร่วมหลุมกับเขา
ในดวงตาฝางอวิ๋นโจวยังมีประกายแห่งความหวังสุดท้ายลุกโชน เป็นหนทางไถ่บาปเพียงหนึ่งเดียวที่คนจมอยู่ในนรกจะไขว่คว้าได้
ลำคอลู่ซือเหยี่ยนตีบตัน หัวใจราวถูกมือใหญ่ที่มองไม่เห็นบีบแน่น เจ็บจนหายใจไม่ออก
เขาอยากโพล่งออกไปว่าประตูเซียนเน่าเฟะไปนานแล้ว ฝ่ายธรรมะที่กล่าวอ้างก็สมคบกับคนชั่ว ไม่มีผู้ใดมาช่วยพวกเขาหรอก
แต่เมื่อมองประกายแสงริบหรี่ทว่าร้อนแรงในดวงตาฝางอวิ๋นโจว เขาก็ไม่อาจเอ่ยความจริงอันโหดร้ายบาดลึกนั้นออกมาได้
เงียบไปนาน ในที่สุดลู่ซือเหยี่ยนก็ค่อย ๆ พยักหน้า การเคลื่อนไหวเพียงน้อยนิดกลับกลายเป็นคำสัญญาที่หนักอึ้งที่สุดในนรก
ขอบตาฝางอวิ๋นโจวแดงก่ำทันที น้ำตาไหลพรั่งพรู หยดลงบนฟางแห้งสกปรกจนเกิดรอยชื้นเล็ก ๆ
เขากัดริมฝีปากแน่น ไม่กล้าส่งเสียงสะอื้นแม้แต่น้อย เพราะกลัวจะเรียกผู้บำเพ็ญที่เฝ้ายามมา และทำลายหนึ่งเส้นทางรอดที่ได้มาอย่างยากเย็น