เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 113 ข้าหลิงเจาคือสิทธิ์อันใหญ่หลวงที่สุดของเขา
0113 ข้าหลิงเจาคือสิทธิ์อันใหญ่หลวงที่สุดของเขา!
หลิงเจาเงยหน้า กวาดสายตาเรียบสงบผ่านใบหน้าโกรธเกรี้ยวทุกดวงในเรือนพักอย่างช้า ๆ ไม่หลบเลี่ยงหรือถอยให้แม้แต่น้อย ราวกับคาดการณ์สถานการณ์ตรงหน้าไว้แล้ว
“ข้าให้เวลาพวกเขาหนึ่งปี โดยกำหนดวันเปิดอาณาเขตมายาหลิงซวีอีกครั้งเป็นเส้นตาย ให้พวกเขาสืบหาความจริงทั้งหมดเกี่ยวกับการตายของเสวียนชิงเจินเหริน”
สิ้นคำ เรือนพักก็พลันโกลาหล เสียงตวาดด้วยความโกรธดังระงมไม่ขาดสาย แทบจะเปิดหลังคาออก
“หลิงเจา เจ้าเสียสติไปแล้วหรือ เจ้ากลับปล่อยให้อวิ๋นกุยหลานทำเรื่องอุกอาจอย่างการปล่อยตัวนักโทษสำคัญโดยพลการ!”
ผู้อาวุโสคนหนึ่งแห่งสำนักหลักหยกพิสุทธิ์ตาแดงก่ำ ชี้หน้าหลิงเจาแล้วตวาดลั่น น้ำเสียงเต็มไปด้วยความไม่อยากเชื่อ
“เจ้ารู้หรือไม่ว่าการปล่อยตัวนักโทษคดีร้ายแรงโดยพลการและดูหมิ่นมติร่วมเหล่าสำนักเซียนเป็นความผิดหนักเพียงใด”