เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 66 รอก่อนเถิด! รอจังหวะ...ที่ดีกว่านี้
0066 รออีกหน่อยเถิด! รอให้ถึง...จังหวะที่ดีกว่านี้
ขุนเขาชำระจิต เรือนไผ่
อวิ๋นกุยหลานปิดประตูห้อง ทว่ามิได้นั่งขัดสมาธิปรับลมหายใจเช่นทุกครั้ง เขาค่อย ๆ เดินไปริมหน้าต่าง ใช้ปลายนิ้วผลักเบา ๆ บานหน้าต่างไม้ไผ่ทั้งสองก็เปิดออก
ลมราตรีหอบกลิ่นอายเย็นสดชื่นจากขุนเขาเข้ามาในห้อง พัดปอยผมเหนือหน้าผากของเขาไหวระริก แต่กลับพัดความอึดอัดในใจให้จางหายไปไม่ได้
ถ้อยคำที่เขาสนทนากับหนิงโม่ในหุบเขาเมื่อครู่ ดุจหนามเล็กแหลมทิ่มลึกลงในทะเลสาบใจที่ดูสงบนิ่งของเขา
เขาพิงขอบหน้าต่าง หลับตาลง แล้วภาพของหนิงโม่ก็ปรากฏชัดในห้วงความคิด
ยามเด็กหนุ่มผู้นั้นเอ่ยถึงโศกนาฏกรรมของกู่ฉงโจวกับเยว่ชิงเยี่ยน ความเวทนาและโทสะที่พลุ่งพล่านในดวงตาช่างจริงแท้ จริงเสียจนเขาใจหาย
นั่นมิใช่ความเห็นใจของผู้มองอยู่ห่าง ๆ มิใช่คำทอดถอนใจที่เสแสร้งขึ้น หากเป็นความเจ็บปวดราวกับประสบมากับตน
ทว่าเป็นความรู้สึกราวกับประสบมากับตนนี่เอง ที่ทำให้เมฆหมอกแห่งความสงสัยในใจอวิ๋นกุยหลานยิ่งหนาทึบ