เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 45 เรื่องหัวใจ... ใครเล่าจะคาดเดาได้?
0045 เรื่องหัวใจ... ใครเล่าจะคาดเดาได้?
เรือนไผ่บนขุนเขาชำระจิต
อวิ๋นกุยหลานกลับถึงที่พักชั่วคราว ปิดประตูตามหลังแล้วพิงแผ่นไม้เย็นเฉียบ จึงค่อยผ่อนลมหายใจเบา ๆ
ความร้อนยังค้างอยู่บนใบหน้าไม่จางหาย โดยเฉพาะใบหูที่ร้อนผ่าวอย่างน่าตกใจ
เขาเดินไปหน้ากระจกทองแดง คนในกระจกยังคงมีใบหน้าเย็นชาสูงส่ง คิ้วตางดงามดุจภาพวาด บุคลิกเยือกเย็นดั่งน้ำแข็ง เพียงแต่...
เพียงแต่แพขนตาหลุบต่ำกว่าทุกวันเล็กน้อย ริมฝีปากเม้มแน่นกว่าปกติเล็กน้อย
ทั้งยังมีสีแดงเรื่อชวนสงสัยที่กำลังลามจากหลังใบหูไปถึงข้างลำคออย่างเงียบงัน
“ไม่รู้จักอาย” เขาพึมพำสามคำกับเงาในกระจก ไม่อาจแยกได้ว่ากำลังต่อว่าหนิงโม่ผู้กล้าไม่กลัวฟ้า หรือกำลังตำหนิตนเองที่ใจว้าวุ่นอยู่ยามนี้