เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 33 ความลับในความทรงจำ
0033 ลูกโตแล้วก็รั้งไว้ไม่อยู่ สงสารผักกาดขาวน้อยของข้ายิ่งนัก!
คืนนั้น ณ เรือนไผ่บนขุนเขาชำระจิต
เมฆที่ลอยผ่านนอกหน้าต่างบางเบาดุจแพรโปร่ง แสงจันทร์เย็นเยียบเคลือบขอบเมฆด้วยสีเงินหม่นมัว
อวิ๋นกุยหลานยืนอยู่หน้าต่าง เหม่อมองเมฆที่ลอยผ่าน
พรุ่งนี้จะเป็นด่านที่สามของบททดสอบถามใจ
นั่นคือด่านที่อันตรายที่สุด ผู้เข้าทดสอบจะถูกส่งเข้าสู่อาณาเขตมายาเพื่อเผชิญหน้ากับความกลัวที่ฝังลึกที่สุดในใจ
หากเป็นเขาในยามปกติ คืนนี้คงขจัดความคิดฟุ้งซ่านทั้งหมด ปรับลมหายใจพักกายใจ เพื่อรับมือกับวันพรุ่งนี้ในสภาพที่ดีที่สุด
ทว่าใบหน้าของคนผู้นั้นกลับผุดขึ้นในห้วงคิดของอวิ๋นกุยหลานโดยไม่อาจห้าม
เขาขมวดคิ้วน้อย ๆ ตลอดหลายร้อยปีที่บำเพ็ญมรรค ใช่ว่าจะไม่เคยมีผู้ใดเข้ามาแสดงไมตรีต่อเขา